തുലാം പത്തിന്റെ ഓർമകളിൽ നർക്കിലക്കാട് മൗവ്വേനി കൂലോം പത്തായപ്പുര; കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെ ചരിത്രസാക്ഷിയായി നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള നിർമിതി

നർക്കിലക്കാട്: ഒരു കാലത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് പറ നെല്ല് നിറച്ചുവെച്ചിരുന്ന പത്തായപ്പുര. നെല്ല് നിറയ്ക്കുന്ന പതിവ് ചടങ്ങുകൾ നടന്നിരുന്ന തുലാം പത്ത് ഇന്ന് എത്തുമ്പോൾ, ഒരുപിടി നെല്ലുപോലും നിറയ്ക്കാനില്ലാതെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഓർമകൾ പേറി നിൽക്കുകയാണ് നർക്കിലക്കാടിനടുത്തുള്ള മൗവ്വേനി കൂലോം പത്തായപ്പുര.

കാസർകോട് ജില്ലയിലെ പഴയ കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും ഉത്തരമലബാറിന്റെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും അടയാളമായ ഈ പത്തായപ്പുരയ്ക്ക് ഇരുനൂറിലേറെ വർഷത്തെ പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. മൗവ്വേനി കൂലോം ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായ പത്തായപ്പുര, പഴയകാലത്തെ കൃഷിരീതികളുടെയും ധാന്യസംഭരണത്തിന്റെയും വാസ്തുവിദ്യാ വൈഭവത്തിന്റെയും അപൂർവ സാക്ഷ്യം കൂടിയാണ്.


നീലേശ്വരം കിണാവൂർ കോവിലകത്തിന്റെ കീഴിലാണ് അന്നും ഇന്നും ഈ ക്ഷേത്രവും പ്രദേശങ്ങളും. അന്ന് ഈ പ്രദേശത്ത് വ്യാപകമായി നെൽകൃഷിയുണ്ടായിരുന്നു. ഏകദേശം 30 ഏക്കറോളം വയലുകളിൽ നെൽകൃഷി നടന്നിരുന്ന കാലത്ത് കർഷകരിൽനിന്ന് പാട്ടമായി ലഭിച്ചിരുന്ന നെല്ല് ശേഖരിച്ചിരുന്നത് ഈ പത്തായപ്പുരയിലായിരുന്നു. കൊയ്ത്തിനുശേഷം നെല്ല് ഉണക്കി പത്തായത്തിൽ നിറച്ചുവെക്കും.


പിന്നീട് ആവശ്യത്തിന് നെല്ല് നീലേശ്വരത്തുള്ള കോവിലകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയായിരുന്നു പതിവ്. ഇവിടെ ജോലിചെയ്തിരുന്ന പണിക്കാർക്ക് കൂലിയായും പാട്ടമായി ലഭിച്ചിരുന്ന നെല്ലിൽനിന്ന് വിഹിതം നൽകിയിരുന്നു.


മൂന്ന് അറകളിലായി ഒരുക്കിയിട്ടുള്ള, തടിയിൽ നിർമിച്ച ഈ വലിയ പത്തായപ്പുര പഴയകാല നിർമാണ വൈദഗ്ധ്യത്തിന്റെ മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. കാട്ടുമരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കൊത്തുപണികളോടെ നിർമിച്ച പത്തായപ്പുരയുടെ അടിഭാഗത്ത് ചെങ്കല്ല് കൊണ്ട് ബലപ്പെടുത്തലുമുണ്ടെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. പതിനായിരം പറ നെല്ല് സൂക്ഷിക്കാൻ ശേഷിയുണ്ടായിരുന്ന ഈ നിർമിതി ജില്ലയിൽത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ പത്തായപ്പുരകളിലൊന്നായാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

കാലം മാറിയതോടെ പ്രദേശത്തെ കൃഷിരീതികളും മാറി. നെൽവയലുകൾക്ക് പകരം തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, റബർ തുടങ്ങിയ കൃഷികൾ വ്യാപിച്ചു. ഒരുകാലത്ത് സമൃദ്ധമായി നെല്ല് ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചിരുന്ന പ്രദേശത്ത് ഇന്ന് നെൽകൃഷി ഏതാണ്ട് ഇല്ലാതായി. അതോടെ പത്തായപ്പുരയിൽ നെല്ല് നിറയ്ക്കുന്ന പതിവും നിലച്ചു.

തുലാം പത്തിന് പത്തായത്തിൽ നെല്ല് നിറയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് പഴയകാലത്തെ കാർഷിക ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. കൃഷിയിടങ്ങളിൽനിന്ന് ലഭിച്ച നെല്ല് ഉണക്കി പത്തായത്തിൽ നിറയ്ക്കുന്നത് വെറുമൊരു സംഭരണപ്രവർത്തനമായിരുന്നില്ല; കർഷകജീവിതത്തിന്റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും അടയാളം കൂടിയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവാവശ്യങ്ങൾക്കുപോലും ആവശ്യമായ നെല്ല് ചെറിയ അളവിൽ നീലേശ്വരത്തുനിന്ന് കൊണ്ടുവരേണ്ട അവസ്ഥയാണ്. നെല്ല് നിറയ്ക്കാൻ ശേഷിയുള്ള പത്തായപ്പുരയുണ്ടെങ്കിലും അതിൽ നിറയ്ക്കാൻ നെല്ലില്ലെന്ന വൈരുധ്യമാണ് ഇവിടെ കാണാനാകുന്നത്.


മതസൗഹാർദ്ദത്തിന്റെ മുറ്റം

കാർഷിക പാരമ്പര്യത്തിനൊപ്പം മതസൗഹാർദ്ദത്തിന്റെ ചരിത്രവും പേറുന്ന ഇടമാണ് മൗവ്വേനി കൂലോം. ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽ ദേവീദേവന്മാരുടെ തെയ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം കോയിക്കൽ മമ്മദ് അഥവാ കോയിമമ്മദ് തെയ്യം ഉൾപ്പെടെയുള്ള മാപ്പിളത്തെയ്യങ്ങളും കെട്ടിയാടാറുണ്ട്. ഹിന്ദു-മുസ്‌ലിം സൗഹാർദ്ദത്തിന്റെ പ്രതീകമായി അറിയപ്പെടുന്ന ഈ തെയ്യവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളും മൗവ്വേനി കൂലോമിന്റെ സാംസ്കാരിക പ്രാധാന്യം വർധിപ്പിക്കുന്നു.


നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിൽക്കുന്ന ആചാരങ്ങളും ഐതിഹ്യങ്ങളും പഴയകാലത്തെ സാമൂഹികബന്ധങ്ങളുടെ ഓർമകളും ഇവിടെ ഒത്തുചേരുന്നു. പത്തായപ്പുരയുടെ മുറ്റത്ത് അരങ്ങേറുന്ന തെയ്യങ്ങൾ ഈ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ്.

ചരിത്രം മായാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു

കാലപ്പഴക്കവും ഉപയോഗശൂന്യതയും കാരണം പൊളിച്ചുമാറ്റേണ്ടിവരാവുന്ന ഒരു നിർമിതിയെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തന്നെ സംരക്ഷിക്കുകയാണ് കോവിലകം. പഴയകാലത്തെ കൃഷിരീതികൾ, ധാന്യസംഭരണം, പരമ്പരാഗത വാസ്തുവിദ്യ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർഥികൾക്കും ചരിത്രാന്വേഷകർക്കും ഈ പത്തായപ്പുര വിലപ്പെട്ട അറിവിന്റെ കേന്ദ്രമാണ്.

നീലേശ്വരം രാജാസ് ഹയർ സെക്കന്ററി സ്കൂൾ റിട്ട പ്രധാന അദ്ധ്യാപകനും സാംസ്‌കാരിക പ്രവർത്തകനുമായ കിണാവൂർ കോവിലകത്തെ കെ സി മാന വർമ്മ രാജയുടെ കീഴിലുള്ള ക്ഷേത്രവും വലിയ പത്തായവുമൊക്കെ അദ്ദേഹം ഇടക്ക് വന്ന് സന്ദർശിക്കാറുണ്ടെന്ന് കൂലോത്തിന്റെ അടുത്ത പ്രദേശത്ത് തന്നെ താമസിക്കുന്ന മാധ്യമപ്രവർത്തകനായ രാഘവൻ മൗവ്വേനി പറഞ്ഞു. കൂടാതെ തന്റെ കുട്ടികാലത്തെ ഓർമയിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തരുകയും ചെയ്തു.

ആയിരക്കണക്കിന് പറ നെല്ല് നിറഞ്ഞിരുന്ന അറകളിൽ ഇന്ന് നെല്ലില്ല. എന്നാൽ ഒരുകാലത്ത് ഈ നാടിന്റെ കാർഷിക സമൃദ്ധിയും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങളും നിറവേറ്റിയിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമകൾ ഇന്നും ഈ മരച്ചുമരുകൾക്കുള്ളിലുണ്ട്.

തുലാം പത്ത് വീണ്ടും എത്തുമ്പോൾ മൗവ്വേനി കൂലോം പത്തായപ്പുര നൽകുന്ന സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്: നെൽകൃഷി മണ്ണിൽനിന്ന് പടിയിറങ്ങിയാലും അതിന്റെ ചരിത്രം മായുന്നില്ല. പത്തായപ്പുരയിൽ നെല്ലില്ലെങ്കിലും ഒരു നാടിന്റെ കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെ ഓർമകൾ ഇന്നും അവിടെ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.